Γιώργος Λιάγκας: «Δεν καταλαβαίνω γιατί έχω υποχρέωση να είμαι καλός σε μάνα ή πατέρα που με έδερνε»
Με αφορμή το τραγούδι «Γονείς» του Νίκου Καρβέλα ο παρουσιαστής ξέσπασε και μίλησε ως «πονεμένο παιδί» που είναι και ο ίδιος.
«Θα αγαπούσες τη μαμά σου, αν δεν ήτανε η μαμά σου. Θα την έκανες παρέα, θα τη θεωρούσες σπουδαία. Πες μου τι έχει ο μπαμπάς σου και λες πως είναι ο ήρωάς σου. Τι είναι εκείνο που θαυμάζεις, που το ’χουνε όλοι όμως δεν τους θαυμάζεις. Οι γονείς σου, η πληγή σου, σου λένε ότι έχουν από σένανε μεγάλες προσδοκίες. Σε κάνουν να νιώθεις ένοχες για τις δικές τους αμαρτίες. Σου λένε ότι πρέπει μια ζωή να τους χρωστάς ευγνωμοσύνη».
Πολλές αντιδράσεις έχει προκαλέσει το νέο τραγούδι του Νίκου Καρβέλα με τίτλο “Γονείς”, που κυκλοφορεί από την Panik Gold. Ο τραγουδιστής σχολίασε το κομμάτι του λέγοντας: «Αυτή είναι η ανταπόκριση στις προτροπές εκείνων που το ζήτησαν, με την ευχή η ανθρωπότητα κάποτε να θεραπευτεί από την πανδημία μιας τέτοιας εξάρτησης».
«Σου μιλάει ένα πονεμένο παιδί»
Θέση στο θέμα πήρε φυσικά και ο Γιώργος Λιάγκας μέσα από την εκπομπή “Το πρωινό”, ο οποίος μετέφερε το δικό του προσωπικό του βίωμα λέγοντας χαρακτηριστικά: «Εγώ τους γονείς μου 100% τους έχω αξιολογήσει. Και τα παιδιά μου τα αξιολογώ, τα αγαπώ το ίδιο. Ξέρω μέσα μου, είναι καλοί άνθρωποι, δεν είναι καλοί άνθρωποι. Δηλαδή, τα παιδιά μου τα εκτιμώ πάρα πολύ όχι γιατί είναι παιδιά μου, αλλά γιατί είναι καλοί άνθρωποι. Τα θαυμάζω τα παιδιά μου και αυτό είναι πολύ σημαντικό, τα θαυμάζω σαν να είναι αυθύπαρκτες προσωπικότητες. Και για τους γονείς μου, δεν θα πω τι κάνω…
Εγώ το έχω σκεφτεί πολλές φορές στη ζωή μου. Δεν καταλαβαίνω εγώ γιατί έχω υποχρέωση, με μια μάνα που με έδερνε ή με ένα πατέρα που με έδερνε εγώ να είμαι καλός απέναντί του. Δεν θα είμαι. Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να έχω υποχρέωση, να πάνε να κόψουν τον λαιμό τους. Και σου μιλάει ένα πονεμένο παιδί.
Ό,τι σπέρνεις, θερίζεις. Αν εμένα με μεγάλωσαν λάθος και βρήκα μόνος μου τη δύναμη και την ισορροπία να ορθοποδήσω στη ζωή μου, χέστ… για το τι θα κάνουν στα γεράματά τους. Αλήθεια σου λέω. Να ήταν σωστοί όταν ήταν μικροί. Και θα τους δώσω τη δυνατότητα να μου πουν συγγνώμη και θα τους συγχωρήσω. Αν όμως ούτε εκεί καταλάβουν και εξακολουθήσουν μια ίδια λογική, γιατί εγώ πρέπει να έχω ένα βάρος ενώ σε όλη τους τη ζωή ήταν απαράδεκτοι;»
